گل سرخ

دیروز باید مادرم را میبردم خرید. زنی که مقتدرانه من را و زندگی را ساخته است و هنوز اتکای روح و روان من ،حالا با کمر درد و کندی و ضعف رو برو ست و چه کنم که صبورانه باید نگاهش کنم. به چشمهای ریز و شیطنت بارش که مثل اسکنری دقیق آدمها را دید میزند نگاه کنم و ببینم که غباری خاکستری بر هوش و توانش مینشیند. زنی که به من بودن چگونه بودن چگونه دیدن را آموخت. کسی که شبها بعد از خلوتی کارهایم با هم تلفنی گفتگو میکنیم و از سیاست میگوییم . جمله اش را به خاطر می آورم :دانشجو بودم در نشریه دانشگاه نوشتم اگر دانشجو در سیاست دخالت نکند پس کی دخالت کند؟ رمضون یخی و شعبون بی مخ؟ مجله توقیف شد.حالا باز هم با هم حرف میزنیم . مامان اگه مردم رای ندهند چی کار کنیم ؟میگه من باهات میام رای میدم . به خاطر تو میام .با ...

ادامه مطلب